Δέχομαι.
ΜΠΕΝ ΝΙΟΥΤΟΝ ΕΦΥΓΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΩΡΑ
Έμιλι.
Πάλι στον τάφο του Μπεν είσαι.
Ναι.
Δεν στενοχωρήθηκες τόσο όταν πέθαναν οι άλλοι βοηθοί του μπαμπά.
Άφησέ με μόνη μου, Λαβίνια.
Μα είναι η μέρα του γάμου. Πρέπει να βοηθήσεις.
- Σε ένα λεπτό. - Το ίδιο είπες και πριν από μία ώρα.
Ναι, απλώς δεν ξέρω ποιο πρωτόκολλο των φαντασμάτων
- μπορεί να παραβιάσω αν φύγω τώρα. - Έμιλι, σε παρακαλώ.
Φέρσου φυσιολογικά μία μέρα.
Κάν' το για μας.
Όχι, ευχαριστώ.
Καλά.
Τότε, κάν' το για τη Σου.
Κάνει πολύ κρύο για αυτό, διάολε.
ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ
ΕΝΙΩΣΑ ΜΙΑ ΚΗΔΕΙΑ, ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
Τώρα, το σπίτι είναι τέλειο.
Η Μπέτι μού έφτιαξε ένα υπέροχο φόρεμα.
Λούστηκα την περασμένη εβδομάδα.
Έμεινε μια τελευταία, μικρή πινελιά.
Τι έχετε εκεί;
Άτροπο μπελαντόνα.
Πώς το είπατε;
Σημαίνει "μοιραία ομορφιά".
Μοιάζει με δηλητήριο.
Λοιπόν, είναι ελαφρώς δηλητηριώδης.
Μα οι σταγόνες θα κάνουν τα μάτια μου να δείχνουν λαμπερά σαν της νύφης.
Μα δεν είστε η νύφη. Είστε απλώς η μητέρα του γαμπρού.
Ακόμα να καταλάβω γιατί σε προσλάβαμε.
Κορίτσια, ήρθατε!
Έχουμε τόσα να κάνουμε!
Μαμά, τα μάτια σου φαίνονται πολύ παράξενα.
Με το "παράξενα" εννοείς "όμορφα";
Φαίνονται τόσο μαύρα!
Μοιάζουν με μάτια κορακιού.
Το οποίο είναι τέλειο.
Μη σας απασχολούν τα μάτια μου.
Βίνι, σε παρακαλώ, ας ξεκινήσουμε.
Σιδέρωσε τις πετσέτες. Δεν πρέπει να υπάρχει ούτε ζάρα στον γάμο.
Με ακούτε;
Όχι ατυχήματα,
όχι λάθη.
Λυπάμαι που το λέω, μα έχουμε θέμα με το γεράκι.
Ω, Θεέ μου! Τι;
Είναι πολύ στενό, σωστά;
Μην ανησυχείς.
Θα το κάνουμε να χωρέσει.
Το έχεις πει σε κανέναν;
Θα εξασφαλίσουμε να μην το μάθει κανείς.
Δεν ξέρω. Απλώς δείχνω τόσο...
Δείχνεις σαν μια όμορφη νύφη.
Ποιος είναι;
- Εγώ. Να περάσω; - Ναι.
Θα σας αφήσω λίγο μόνες.
Είσαι πανέμορφη.
Ναι;
Μη λες "ναι" σε μένα.
Φύλα το για τον Όστιν.
Έγραψα κάτι για σένα.
Το είχα φανταστεί.
Είναι πολύ μικρό για να διαβαστεί.
Το ξέρω. Επίτηδες το έκανα.
Περίεργο είναι να μας βλέπω έτσι.
Τώρα, εσύ φοράς μαύρα.
Ναι.
Αχ, Έμιλι.
Λυπάμαι. Ξέρω πόσο σου λείπει.
Είσαι η μόνη που με καταλαβαίνει.
Έζησες με τόση θλίψη!
Και ποτέ δεν το κατάλαβα.
Ποτέ δεν φαντάστηκα πόσο βαρύ μπορεί να ήταν.
Και όσο καιρό σε ξέρω, κουβαλάς αυτό το βάρος.
Υποθέτω ότι με έκανε δυνατή.
Δεν ήξερα πόσο δυνατή ήσουν, μέχρι που έχασα εκείνον.
Κι ένιωσα... τόσο αδύναμη!
Τον αγαπούσες αληθινά.
Ναι.
Σχεδόν όσο αγαπάω εσένα.
Λοιπόν, εγώ είμαι ακόμα εδώ.
Τώρα, θα είμαι πάντοτε εδώ.
Στο διπλανό σπίτι.
Ναι.
Στο διπλανό σπίτι κι έναν κόσμο μακριά.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Τι συμβαίνει;
Είμαι έγκυος.
Δεν το ξέρει κανείς. Δεν το έχω πει πουθενά.
Το κατάλαβε η Μπέτι, αλλά κανείς άλλος δεν το ξέρει.
Σου!
Θα γίνεις μητέρα!
Κι εσύ θεία.
Νομίζω ότι θα είμαι πολύ καλή σ' αυτό.
Δεν φαίνεται, σωστά;
Όχι.
Ω, Θεέ μου! Δεν νομίζω ότι μπορώ να το κάνω!
Εννοείς να παντρευτείς;
Όλα. Τον γάμο, τη μητρότητα...
Είναι... πάρα πολλά.
Είναι πολλά μαζεμένα.
Και... μισώ το γεγονός ότι...
Ότι τι;
Ότι δεν το μοιράζομαι μαζί σου.
Η ανθοδέσμη σου είναι;
Ναι.
Ξέρω έναν τρόπο να είμαι εκεί μαζί σου,
όταν θα παντρεύεσαι.
Τι εννοείς;
Σου, πάμε έξω.
Τα τα!
Αχ, μαμά, είσαι υπέροχη!
Αχ, σ' ευχαριστώ, γλυκιά μου.
Χαίρομαι που η Μπέτι διάλεξε αυτήν την κίτρινη απόχρωση.
Ε, το φόρεμά σου είναι ροζ.
Πρόσεχε!
Μεγάλωσε το τραπέζι ξαφνικά;
Προσέξτε με το μαχαίρι.
Μαχαίρι; Κουτάλα είναι.
- Θέλω να δοκιμάσω το βραστό. - Μαμά, δεν κάθεσαι;
Οι σταγόνες μπελαντόνα μάλλον προορίζονται μόνο για όσες κάθονται.
Ωχ, όχι.
Έβαλες μπελαντόνα; Προκαλεί τύφλωση!
Τύφλωση;
Συγγνώμη. Γνέφω καταφατικά. Ναι. Τύφλωση!
Ω, Θεέ μου!
Είναι η παλιά κατάρα των Νόρκρος.
Έχει αρχίσει πάλι να ξυπνά.
Πάντα συμβαίνει σε ιδιαίτερες περιστάσεις.
Όπως την τραγική μέρα που η γιαγιά Νόρκρος πήρε κατά λάθος φωτιά.
Ωχ!
Σβήστε τη!
Δεν έχουμε νερό!
Η Έμιλι ξέχασε να φέρει νερό!
Φωτιά!
Έμιλι.
Πρόσεχε τον κάκτο, Τζορτζ.
Ωχ! Άου!
Χμ.
Γιατί ήρθες τόσο νωρίς;
Ο γάμος είναι το απόγευμα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν θα έρθω στον γάμο.
Δεν θα έρθεις;
Το κάρο μου φεύγει σήμερα.
Τι εννοείς "το κάρο σου";
Θα πάω στη Δύση, Έμιλι.
Στην Καλιφόρνια, για να βρω χρυσό.
Δεν μπορείς να το καθυστερήσεις για λίγες ώρες;
Ε, το κάρο είναι ήδη φορτωμένο.
Τα άλογα ταϊσμένα κι έτοιμα.
Θα έρθει κι ο Έμονς.
Κι ο Πένικ με τη γυναίκα του και το μωρό τους.
Χμ.
Υπάρχει χώρος στο κάρο για άλλους δύο.
- Εμένα και... - Την Έλεν Μάντεβιλ Γκράουτ.
Των Γκράουτ του Πρίνστον.
Όχι.
Ήλπιζα... εσένα, Έμιλι Ντίκινσον.
Άκου. Σκέφτηκα πολύ το λάθος που είχα κάνει,
κάνοντάς σου πρόταση γάμου με τέτοιο τρόπο.
Δεν έπρεπε να έχω ζητήσει την άδεια του πατέρα σου.
Δεν θα έπρεπε να εξαρτόμαστε από τους πατεράδες μας.
Γι' αυτό πηγαίνω στην Καλιφόρνια.
Για να χαράξω τη δική μου πορεία.
Να δείξω στον πατέρα μου ότι δεν χρειάζομαι τα λεφτά του.
Και ήρθα εδώ σήμερα, για να το ζητήσω από εσένα,
ως ανεξάρτητη γυναίκα με τη δική σου ελευθερία.
Σου ζητάω να κάνεις τη δική σου επιλογή.
Έλα στη Δύση μαζί μου.
- Φτιάξε μια νέα ζωή. - Τζορτζ...
Έλα μαζί μου, Έμιλι.
Θα είναι ωραία.
Οδικό ταξίδι.
Δεν μπορώ.
- Γιατί όχι; - Γιατί...
δεν μπορώ να σε παντρευτώ.
Οπότε, θα μείνεις εδώ, μόνη σου;
Δεν θα είμαι μόνη μου. Έχω τη Σου.
Θα γίνει αδερφή μου, τώρα.
Αδερφή;
Κατάλαβα.
Και σου αρκεί μια αδερφή;
Θα πρέπει.
Τζορτζ, στάσου.
Μείνε για τον γάμο.
Δεν μπορώ.
Πες στον Όστιν ότι λυπάμαι.
Μια Αδελφή έχω στο σπίτι μας -
Και μία έναν φράκτη μακριά.
Μονάχα μία είναι στα χαρτιά,
Μα κι οι δυο σε μένα ανήκουν.
Η μία ήρθε από τον ίδιο δρόμο με μένα -
Και φόρεσε το περσινό μου φόρεμα -
Η άλλη τη φωλιά της σαν πουλί
Έχτισε ανάμεσα στις καρδιές μας.
Δεν τραγουδούσε όπως εμείς -
Η μελωδία ήταν αλλιώς -
Η ίδια ήταν Μουσική
Σαν Βομβίνος καλοκαιρινός.
Τα Παιδικά Χρόνια περάσαν -
Μα τρέχοντας στους λόφους
Το χέρι της κρατώντας πιο σφιχτά -
Λιγόστευαν τα μίλια -
Ο σκοπός που σιγοτραγουδά
Όλα τα χρόνια που περνούν
Την Πεταλούδα εξαπατά.
Και στο δικό της Μάτι
Βιολέτες βρίσκουν κρεβάτι
Που ξεράθηκαν αυτόν τον Μάη -
"Σκόρπισα την πάχνη
Μα πήρα την αυγή -
Διάλεξα το μοναδικό αυτό αστέρι
Από το πλήθος της πλατιάς νυχτιάς -
Σου - παντοτινά!"
Σου;
Όστιν, δεν πρέπει να με δεις
- με το νυφικό. - Κλαις;
Σου, το νυφικό σου!
Γιατί είναι λερωμένο;
Ε...
Δεν ήσουν όλη μέρα στο δωμάτιο για να ετοιμαστείς;
Λοιπόν...
η Έμιλι κι εγώ...
βγήκαμε έξω.
Έξω;
Συγγνώμη. Τι έκανες;
Με το νυφικό σου;
Σου, καταλαβαίνεις πόσα λεφτά μού στοίχισε;
Λυπάμαι, Όστιν.
Τι είναι αυτό;
- Αυτό; - Ναι.
Με τα μικροσκοπικά γράμματα.
Τι διαβάζεις;
Είναι απλώς ένα ποίημα.
Ένα ποίημα.
Κι αυτό σε κάνει να κλαις.
Να πάρει!
Το ήξερα ότι θα μου χαλούσε τη μέρα!
- Όχι, Όστιν, δεν... - Όχι, μην τολμήσεις!
Μην τολμήσεις!
Θα τη σκοτώσω.
Συγχαρητήρια, Όστιν!
Ψάχνω την Έμιλι. Την έχετε δει;
Όχι. Τι έπαθε εκείνος που της άρεσε;
- Ποιος; - Εκείνος που πέθανε.
Άκουσα ότι είχε προχωρημένη φυματίωση.
- Όχι στον γάμο! - Απλώς...
- Όστιν! - Θεέ και Κύριε!
Συγχαρητήρια!
- Βγες έξω! - Απλώς ψάχνω την αδερφή μου.
Που να...
Όχι σήμερα, Έμιλι!
Όχι σήμερα!
- Όστιν, τι συνέβη; - Με θεωρείς τόσο βλάκα, λοιπόν;
Τι λες;
Ήξερα ότι δεν θα μπορούσες να συγκρατηθείς.
Ήξερα ότι μόλις ερχόταν η μέρα, θα χαλούσες αυτόν τον γάμο.
Δεν άντεχες να είμαι χαρούμενος, έτσι;
Όχι, Όστιν. Δεν είναι αλήθεια.
Το ορκίζομαι. Δεν είναι.
Λοιπόν, δεν είσαι εσύ υπεύθυνη για το τι είναι αλήθεια. Εντάξει;
Μάντεψε. Δεν είσαι υπεύθυνη για τίποτα.
Εγώ είμαι ο άντρας του σπιτιού τώρα!
Γιατί ο μπαμπάς, προφανώς, δεν θα επιστρέψει σπίτι.
Κι όταν ο μπαμπάς λείπει, εγώ είμαι υπεύθυνος για σένα.
Έτσι έχουν τα πράγματα.
Οπότε, τέλος τα παιδιαρίσματα.
Τέλος οι τρεχάλες σε οπωρώνες.
Τέλος τα αστεία.
Αρκετά διασκέδασες!
Έγραψες τα ηλίθια ποιηματάκια σου!
Κατάφερες να λερωθεί το νυφικό της Σου.
Και την έκανες να κλάψει!
Μάντεψε, λοιπόν.
Δεν είσαι πλέον καλεσμένη.
Δεν σε θέλω σ' αυτόν τον γάμο.
Σε θέλω πάνω, στο δωμάτιό σου, με την πόρτα κλειδωμένη,
για να μη φέρεις μπελάδες.
Δεν γράφω ηλίθια ποιήματα.
Ηλίθια είναι.
Όχι.
Είναι σημαντικά.
Είναι ανούσια!
Πότε θα το δεχτείς, Έμιλι;
Δεν είσαι αληθινή ποιήτρια!
Γιατί τα αληθινά ποιήματα βρίσκονται σε βιβλία.
Μπορώ έστω...
Μπορώ έστω να φέρω την ανθοδέσμη...
Θα το φροντίσω εγώ.
Ξέρεις κάτι, Όστιν;
Επειδή είσαι άντρας...
Ναι, τι;
δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεις τέρας.
Η καημένη η μητέρα σου.
Πήρε φωτιά κι έπεσε λιπόθυμη.
Κι ο πατέρας σου δεν ήρθε ακόμη.
Έτσι νιώθουν όσοι είναι ορφανοί.
Αχ, καημενούλα μου.
Όχι, εννοώ ότι νιώθω πολύ ωραία.
Τζόζεφ;
Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Απλώς...
πέρασα για να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Παντρεύεται ο αδερφός μου.
Το ξέρω. Δεν πήρα πρόσκληση.
Ναι. Γιατί έδειξες το πορτρέτο που σου έδωσα σε ολόκληρη την πόλη
και με γελοιοποίησες.
Έκανα μεγάλο λάθος, εντάξει;
Μα είμαι εδώ για να το διορθώσω.
Και σου έφερα αυτό.
- Ένα κρεμαστό μενταγιόν. - Ναι, είμαι έτοιμος να κρεμαστώ πάνω σου.
Εντάξει.
- Είναι ένα υπέροχο μενταγιόν... - Ναι.
- μα δεν μπορώ να το δεχτώ. - Τι;
Δεν είναι καλή στιγμή να κάνω σχέση.
Θέλω να αφιερωθώ στη γάτα μου.
Δεν θα φύγεις;
Θέλω να καθίσω λιγάκι και να κλάψω.
Ουφ!
Μαμά! Ζεις!
Τα μάτια σου φαίνονται φυσιολογικά.
Ναι, Βίνι, είμαι μια χαρά.
Σου έφτιαξαν το φόρεμα.
Η Μπέτι είναι ιδιοφυΐα.
Δεν υπάρχει κάτι που να μη λύνει με κλωστή και βελόνα.
Και με λίγα ποτήρια κρασί, σωστά;
Α! Θα πιω σ' αυτό!
Το τραπεζομάντιλό μας είναι;
Σουτ!
Πόσο ήπιες;
- Μην ανησυχείς γι' αυτό, Βίνι. - Μα πίστευες στην εγκράτεια.
Ετοιμάζομαι για τον γάμο του μοναχογιού μου.
Ο άντρας μου με εγκατέλειψε.
Άρα μπορείς να πάρεις την εγκράτεια και να τη βάλεις... Άου!
Κυρία Ντίκινσον, επέστρεψα.
Τέλειος συγχρονισμός.
- Δεν έχουμε να παραστούμε σε έναν γάμο; - Γεια σου, καλή μου.
Όστιν, τα κατάφερα.
Ουάου! Να σου δώσουμε το βραβείο του πατέρα της χρονιάς.
Ας παραδώσεις τη Σου με το παλτό που φορούσες στο ταξίδι.
- Στάσου. Δεν προλαβαίνω να αλλάξω; - Όχι!
Εντάξει, ηρεμήστε όλοι. Σας παρακαλώ.
Ω, Σου!
Θεέ μου.
Σου, είσαι πανέμορφη.
Ευχαριστώ, κύριε Ντίκινσον.
Πού είναι η Έμιλι;
Ναι, πού είναι;
Ε... Δεν θα έρθει.
- Πώς είπες; - Είπε ότι δεν θέλει να έρθει.
Την έχουν πιάσει τα δικά της, ξέρεις;
Είπε ότι σιχαίνεται τους γάμους. Αρνήθηκε να βγει από το δωμάτιό της.
Δεν είχα το σθένος να τσακωθώ μαζί της.
Αυτό το κορίτσι είναι απίστευτο!
Θα είναι το πρόβλημά μας για πάντα, σωστά, Έντουαρντ;
Κι έχει χειροτερέψει από τότε που έφυγες.
Ώρα για την κρεμάλα, δεσποινίς.
Θέλω να πεθάνω.
Αχ, θέλω να πεθάνω!
ΣΙΡΟΠΙ ΒΗΧΑ
Συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα,
για να θρηνήσουμε τον χαμό μιας ασήμαντης με το όνομα Έμιλι Ντίκινσον.
Τι συμβαίνει;
Α, η ευχή σου βγήκε αληθινή.
Ποια ευχή; Πού είμαι;
Αυτή είναι η κηδεία σου.
Α!
Τέλεια!
Είναι λυπηρό, όμως.
Δεν ήρθε κανείς.
Να κάποιος.
Πώς πάει;
Μόνο εσύ ήρθες στην κηδεία μου;
Ναι, η πεταλούδα δεν μπόρεσε να έρθει.
Δεν έχω άλλους φίλους;
- Όχι. - Ω, δικέ μου! Σε καταλαβαίνω.
Εγώ έχω όλο μου το μελίσσι.
Να και κάποιος άλλος.
Ήρθες!
Αυτό θα σημαίνει ότι με σέβεσαι.
Όχι. Είμαι εδώ, γιατί έβαλα κατά λάθος φωτιά στην καλύβα μου
κι έκαψα όλο το δάσος.
Καλά. Ας τελειώνουμε.
Εντάξει.
Συγκεντρωθήκαμε εδώ για να αποχαιρετίσουμε μια σκύλα που λεγόταν Έμιλι Ντίκινσον.
Συγγνώμη. Δέχεσαι σχόλια για τον επικήδειο;
Ναι, σε ακούω.
Αναρωτιέμαι μήπως θα έκανε πιο πολύ εντύπωση αν έλεγες κάτι σαν...
"Συγκεντρωθήκαμε σήμερα για να τιμήσουμε τη μεγαλύτερη ποιήτρια που έζησε ποτέ".
Μια ιδέα έριξα.
Εντάξει.
Όμως, δεν είσαι η μεγαλύτερη ποιήτρια που έζησε ποτέ.
- Όχι ακόμα. - Χμ.
Ο Μπεν!
Τι χαμπάρια, Μπεν;
Πώς πάει, Θάνατε;
Αχ, χαίρομαι που σε βλέπω!
Ξέρεις, Μπεν, αν δεν είχες πεθάνει,
νομίζω ότι θα ήμασταν ευτυχισμένοι μαζί.
Ίσως. Όμως, η αλήθεια είναι, Έμιλι...
Ναι;
ότι πάντοτε μου άρεσε περισσότερο ο Όστιν.
- Α! - Να πάρει!
Μ' αρέσει η γραβάτα σου.
Ευχαριστώ.
- Ναι. - Είναι η χριστουγεννιάτικη γραβάτα μου.
Πολύ ωραία.
Να συνεχίσουμε ή θες να το ακυρώσω;
Όχι, απλώς ας τελειώνουμε.
Θάψε με.
Αυτό μπορώ να το κάνω.
Ένιωσα μια Κηδεία, στο Μυαλό μου,
Κι οι Τεθλιμμένοι Συγγενείς πέρα δώθε
Όλο βάδιζαν - βάδιζαν - μέχρι που φάνηκε
Ότι σ' αυτό υπήρχε Λογική -
Με συγχωρείτε. Έχεις κανείς μολύβι;
Να σας πω.
Με ακούτε;
Πρέπει να το γράψω αυτό.
Σας μιλάω!
Βγάλτε με.
Βγάλτε με!
Με ακούτε; Βγάλτε με από δω!
Βγάλτε με!
Με ακούτε;
Ξέρω ότι με ακούτε!
Βγάλτε με!
- Συνεχίστε, παρακαλώ. - Βγάλτε με!
Πού είχα μείνει;
Οι λευκοί ξέρουν να κάνουν εντυπωσιακές γιορτές.
Αμέ.
Πότε θα το δεχτείς, Έμιλι;
Δεν είσαι αληθινή ποιήτρια!
Γιατί τα αληθινά ποιήματα βρίσκονται σε βιβλία.
Να σου πω.
Είσαι καλά;
Όχι και πολύ.
Ούτε κι εγώ.
Έφυγε το πουλί μου.
Ποιος είσαι;
Εκπαιδεύω τα γεράκια.
ΝΕΟΝΥΜΦΟΙ
Γύρισες.
Πράγματι.
Λυπάμαι που χάλασα τον γάμο.
Όχι, Έμιλι. Εγώ φταίω.
Δεν έπρεπε να λείψω για τόσο καιρό.
Είναι δύσκολοι καιροί.
Το έθνος έχει διχαστεί.
Ο πόλεμος φαίνεται αναπόφευκτος.
Πρέπει να είμαι εδώ για σένα.
Αποφάσισα να μην κατέβω ξανά στις εκλογές.
Όταν τελειώσει η θητεία μου, θα επιστρέψω σπίτι.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Θα είμαστε εσύ κι εγώ, Έμιλι. Μαζί.
Χα.
Πατέρα.
Ναι;
Είμαι ποιήτρια.
Και δεν θα πεθάνω.
Θα γράψω εκατοντάδες, χιλιάδες ποιήματα σ' αυτό εδώ το δωμάτιο.
Τα σπουδαιότερα ποιήματα που έχουν ποτέ γραφτεί.
Της Έμιλι Ντίκινσον.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να με σταματήσεις.
Ναι, Έμιλι.
Το ξέρω.
Εντάξει.